Money Talks prezentuje: Pasym, Mazury

May 3, 2009 10:00 pm Igor Kochamy Polskę!!! Artykuły w języku polskim, Mazury lake district, Poland, Polska/ Poland, Polskie miasta/ Polish cities, Poznajemy Polskę, Recent trips done world- wide

Jeśli miałbyś przeczytać tylko JEDNĄ książkę,

którą byś wybrał i dlaczego?

Pomóż zdecydować i wygraj książkę gratis

ZAKUPY OSTATNIEJ SZANSY-pakiety 3 w 1 czyli – AUDIO CD + EBOOK + CD SPECIAL

Z AKUPY OSTATNIEJ SZANSY: pakiet 10 w 1 czyli pakiet “Instrukcja obsługi mężczyzny”

Money Talks prezentuje: Pasym, Mazury

Pasym

Pasym (do 1945 r. niem. Passenheim)- miasto w woj. Warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim na Pojezierzu Olsztyńskim.

Ośrodek turystyczno – wypoczynkowy “Kalwa” (stanica wodna, obiekty wczasowe i kolonijne, kempingi) i usługowy dla rolnictwa; drobny przemysł (spożywczy, drzewny). Prawa miejskie: 1386- 1946 i ponownie od 1997 roku. Miasto położone pomiędzy trzema jeziorami: Kalwa (584 ha), Leleskim (482,2 ha) i Gromskim (241 ha).

Nazwa miejscowości

Pierwotnie istniała tu wieś kościelna biskupów warmińskich Heinrichswalde (Henrykowo). Miasto w 1386 r. lokowane na miejscu wsi na prawie chełmińskim przez wielkiego mistrza Konrada Zollnera, wraz z nadaniem praw miejskich mjscowość otrzymała nową nazwę od nazwiska komtura elbląskiego, Zygfryda Walpota von Bassenheim. Forma ta ewoluowała potem do postaci Passenheim. Wraz z z późniejszym osadnictwem mazurskim w Prusach Książęcych, wytworzyło się także jej polskie przyswojenie – Pasym. Nazwa ta została oficjalnie przyjęta po włączeniu miejscowości do Polski w 1945 r.

Pierwotnie ziemie te zamieszkiwał pruski szczep Galindów, który w latach 800-1300 posiadał tu liczne osady i grody, a jeden z nich znany jako Okrągła Góra zlokalizowany był na półwyspie Gajka wrzynającym się z wody jeziora Kalwa. W latach 992-1223 tereny te były areną działań wojennych pomiędzy wojskami polskimi a Prusami. W 1225 ziemie Prus zaczęli najeżdżać Krzyżacy i udało im się je podbić w 1283.

Miasto założone przez Krzyżaków w 1386 r., nazwę otrzymało od założyciela – komtura elbląskiego, Zygfryda von Passenheim. W czasie wojny trzynastoletniej opowiedziało się za Polską, jednakże po pokoju toruńskim wróciło pod panowanie Zakonu. Zamek został wzniesiony po wojnie trzynastoletniej, później nazywany był Schervitzen Hof. Budowla ta została zniszczona w połowie XVII w., a ostatecznie rozebrana w XIX w. Na miejscu dawnego zamku wzniesiono kościół (obecnie katolicki).

W 1461 mieszkańcy Pasymia przystąpili do Związku Pruskiego i prowadzili działania przeciwko Zakonowi – w 1459 wycięto oddział krzyżacki zwabiony obietnicą poddania im miasta, w 1462 zajęto krzyżackie Jeziorany, Barczewo i Zalewo. Na początku XVI wieku, gdy Albrecht Hohenzollern odmówił złożenia hołdu królowi polskiemu doszło do kolejnej wojny, w wyniku której Pasym trafił w ręce polskie na 5 lat.

W 1657 miasto zostało zniszczone w czasie najazdu tatarskiego. Od XVIII wieku miasto traciło na znaczeniu na rzecz rozwijającego się niedaleko Szczytna.. W lutym 1807 przez kilka dni stacjonował tu Napoleon wraz z 60 tys. armią. Kwatera Napoleona mieściła się na plebanii. W roku 1868 ucierpiało na skutek dużego pożaru, podobnie jak i wcześniej w 1750.

W 1883 o 3 km od Pasymia przebiegła linia kolejowa, w 1898 wybudowano gazownię, w 1904 rzeźnię, a w 1911 wodociągi. Na początku XX w, Pasym zaczął rozwijać się jako ośrodek turystyczny.

Przed 1945 Pasym znany był jako ośrodek sportów wodnych i zimowych oraz jako miejscowość turystyczna. Nad jeziorem Kalwa wzniesiono wtedy kompleks turystyczny (obecnie jako Rudziska Pasymskie), z penjonatem z 1927 r. małą skocznią narciarską z wyciągiem krzesełkowym, przystanią wodną i licznymi kawiarniami.

Warto zwiedzieć w Pasymiu:

Dawny zamek, który został wzniesiony po wojnie trzynastoletniej, później nazywany Schervitzen Hof, zniszczony w połowie XVII w., a ostatecznie rozebrany w XIX w. Na miejscu dawnego zamku wzniesiono kościół katolicki.
Późnogotycki kościół z końca XY wieku, (pierwotnie drewniany, usytuowany w południowo-zachodnim narożniku murów obronych, od 1525 ewangelicki, odbudowany w latach 1765-1775) po pożarze, wieża z barokowym hełmem, pokrytym gontem
Neogotycki kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa (katolicki) z z 1876 r., wybudowany w miejscu dawnego zamku. Wnętrze świątyni o charakterze neogotyckim, z ołtarzem, dwoma ołtarzami bocznymi, prospektem organowym, baptysterium z chrzcielnicą, ławkami oraz witrażami. W lewym, bocznym ołtarzu znajduje się dekoracyjna płaskorzeźba z wicią roślinną, układająca się w Drzewo Życia. Motyw ten powtórzony jest na krzyżu w ołtarzu głównym. Strop wzmocniony belkami imitujący otwartą więźbę dachową.
Ratusz z XIX wieku (wybudowany w latach 1854-1855 w miejscu starszego, średniowiecznego, spalonego w 1583 r.), założony na planie kwadratu i nawiązujący do stylu klasycystycznego. Obecnie ratusz znajduje się na dużym placu – dawniej były tu ciasne uliczki z gęstą zabudową.
Pozostałości murów miejskich z XIV wieku.
Stara zabudowa z końca XVIII i początków XIX w., budynki przy ul. Dworcowej (domy nr 2. 6, 9, 11, 13).
Zabudowa ul. Dworcowej z pierwszej połowy XX w.: obecna Miejska Biblioteka Publiczna, zespół sądowy (dawny sąd) – obecnie Dom Dziecka, dawna szkoła katolicka (ul. Dworcowa 25).
Zabudowa na ul. Reja, m.in. budynek poczty.
Wieża ciśnień z 191-1911 r. (w parku miejskim).
Dawna łaźnia miejska, przy wieży ciśnień, obecnie punkt uzdatniania wody.
Cmentarz ewangelicki z XVII w., usytuowany przy drodze do Dźwierzut, z zabytkowymi nagrobkami oraz kaplicą.
Cmentarz ewangelicki przy szosie do dworca kolejowego.
Cmentarz katolicki usytuowany za miastem, nad jeziorem.